20 mei 2016

Interne competitie

Marc al kampioen?

Met nog drie ronden te gaan begon koploper Marc G. gisteren de partij tegen Jan D. met een voorsprong van 4 punten op medekampioenskandidaat en Bredanaar Stefan B., die door een avondje NAC te verkiezen boven de competitieavond min of meer aangaf geen serieuze aanspraak meer te willen maken op de titel.

En dus aan Marc de taak om niet te verliezen. Na een gelijk opgaande partij bood Marc remise maar voor Jan is dit nooit een optie. Hij verkiest bijna altijd winst en hij ging door en verloor onnodig zijn paard en de partij.

Met nog twee ronden te gaan heeft Marc 7 punten voorsprong, dus tweemaal wegblijven maakt hem nu al kampioen, maar zo wil hij dat natuurlijk niet. Alleen bij twee maal verlies en tweemaal winst voor Stefan ontglipt de titel hem met 1 punt. Volgende week staat Henry S. op zijn programma, remise is genoeg voor de titel.
Maar…. ook in de B groep is het nog niet gedaan.
Fier aan kop staat Henry die een ongewijzigde voorsprong heeft van 3 punten op Jo E. omdat zij de partij tegen resp. Rob L ( wat een progressie maakt hij door!) en Hans P, die jammergenoeg na zijn voortreffelijke overwinning op Marc geen lansen meer kan breken, wonnen.

Zie het overzicht.

Ranglijst Interne competitie met nog twee ronden te gaan

A groep

Nr

Naam

Grp

Score

WP

Rating

Intern

W-Z

TPR

Gew

Rem

Verl

01

Marc Groenhuis

A

122

3190

1950

20

0

2034

12

7

1

02

Stefan Brouwers

A

115

3041

1959

19

1

2022

11

7

1

 

B groep

07

Henry Schrader

B

96

2628

1632

16

0

1683

8

2

6

11

Jo Engels

B

93

2706

1689

15

-1

1693

7

2

6

14

Rob Leijzer

B

91

2475

1317

21

1

1492

8

3

10

 

 

 

 

Toetan

Koningswaal 1- Elster Toren 2

Toetan zag iemand rapporteren en dat was goed gezien van die ToeTan, maar hij had niet aan Sherlock gedacht.

Op 15 april begaf Holmes zich naar het thuislokaal van de sv Ede, daar waar het allemaal moest gebeuren. Vanuit zijn ooghoek zag Holmes dat de heren van Koningswaal 1 het tegen de Elster Toren 2 opnamen.

 

Aan bord 8 dacht invaller Bram Arends een goede stand te hebben na een schaak. Wanneer er een stuk tussengeplaatst zou worden om het schaak op te heffen zou dit op zijn minst kwaliteit opleveren. Helaas rekende Arends buiten de waard. Zijn tegenstander kon met de koning één veld opzij gaan hetgeen Arends een stuk kostte en daarmee de partij: 0-1

Aan bord 7 raakte Henry kwaliteit kwijt. Zijn tegenstander prikte een vorkje in zijn stelling. Toen ook zijn stelling verder niet overhield gooide hij de knuppel in het bekende hoenderhok: 0-2.

 

Inmiddels werd Holmes aandacht opgeslokt door de strijd aan bord 1.

Daar bracht Rob Knuiman de scherpe offervariant van het b4 op het bord.

Dit tegen de sterkste schaker uit de gehele poule: Mark Agterberg (rating 2110).

Holmes zag, toen de rook opgetrokken was, Agterberg met een lange rochade

ontsnappen. Daarna stond Mark, ook niet geheel zonder eigen verbazing, veel beter.

De overmeestering van Bokito zorgde voor de 0-3.

 

 

 

Gelukkig waren er ook mensen die wel scoorden. Neem een Jo Engels (bord 3). Deze man hield zich totaal niet aan de scorebordjournalistiek door te winnen van Luuk Saris, tot dan toe persoonlijk topscoorder uit de poule. Dat deed ie op een leuke manier: zijn tegenstander snoepte Jo te gretig 2 pionnen af. Jo kon hierdoor de stelling binnenkomen en wel zodanig dat er niets meer aan te doen viel: 1-3.

Eric de Visser (bord 2) stond inmiddels een pion voor maar had een moeilijk eindspel op het bord: beide dames en een open koningsstelling. Holmes verwachtte dan ook dat de vrede getekend zou worden tussen deze twee heren en zag enige ogenblikken later dat zijn gelijk bevestigd werd: 1,5- 3,5.

Dan Jan Delhaye aan bord 4: hij stond de hele wedstrijd gedrongen en moest al zijn hersengymnastiek inschakelen om een beslissende aanval te voorkomen. Gelukkig voor Jan handelde zijn tegenstander op een gegeven moment onnauwkeurig. Jan kon hierdoor kwaliteit winnen. Helaas was zijn tijd bijna op, toen zijn tegenstander remise aanbood vond Jan het prima: 2-4.

Invaller Kamran Roodsaz (bord 5) ging deze avond, net zoals iedere andere OSBO avond dit seizoen, op de puntentoer. Tegen Henk van Berg kwam hij een knol voor. Zoals van Kamran verwacht mag worden sleepte hij het punt binnen waarna het nog spannend werd: 3-4.

Andere invaller Rob Leijser deed minder goede zaken. Lange tijd stond hij 2 pionnen achter. Hij verdedigde zich sterk maar kon niet voorkomen dat zijn tegenstander dit voordeel uitbuitte. Toen zijn tegenstander promoveerde moest Rob de strijd staken: 3-5.

 

De Elster Toren 2 heeft zich goed verdedigd zich tegen het op papier veel sterkere Koningswaal” aldus Holmes.

Al met al niet eens zo'n gek resultaat. Tegen Koningswaal kon verloren worden. We hebben het in een eerder stadium af laten weten. Een degradatie is dan ook een feit. Holmes onderzocht de resultaten van de spelers in het afgelopen seizoen. Conclusies liet ie over aan Watson:

 

Speler

Aantal

punten

Gemiddeld

bord

Rating tegenstander

gemiddeld

TPR en Weerstandspunten

1. Tom Derksen (1856)

2 uit 5

1,2

1871

1799/   -0,398

2. Eric de Visser (1716)

1 uit 7

1,9

1800

1495/   -1.712

3. Rob Knuiman (1735)

3 uit 7

2,4

1823

 1772/    +0,241

4. Rob Nieuwboer (1659)

2,5 uit 6

4

1746

 1686/    +0,189

5. Jan Delhaye (1635)

2,5 uit 7

4,6

1745

 1640/    + 0,018

6. Peter Bongers (1656)

0,5 uit 5

5,8

1692

1326/    -1.758

7. Jo Engels (1624)

3,5 uit 7

6,3

1672

1642/   + 0,452

8. Henry Schrader (1559)

2 uit 7

7,9

1586

1424/   – 1,238

Invallers

 

 

 

 

9. Bram Arends (1588)

0,5 uit 2

7

1664

1388/ – 0,688

10.Kamran Roodsaz (1594)

1 uit 1

5

1608

2024/ = 0,520

11. Rob Leijser

 

0 uit 1

6

1803

1003/

 

Ro b4

 

 

 

 

16 maart 2016

 

Ronde 6: Millingen uit… Garantie voor spanning
Na een bloedstollende 3-3 tussen Millingen en Elster Toren 3 vorig jaar, mochten we ook nu weer een uitwedstrijd spelen tegen dit team. Met een iets ander score verloop, kwamen we tot een zelfde resultaat.
Captain Martin was ons trainingskamp voor deze zomer alvast aan het voorbereiden, het zonnige Aruba is de bestemming! Hij had verstek laten gaan voor deze wedstrijd. Niet erg hoor Martin! Als onze tickets klaarliggen vernemen we dit graag!
J
Rob begon aan bord 4 met zwart tegen de teamcaptain van Millingen: Gerben Bekker. Met de vorm van Rob van de afgelopen weken had ik van te voren best een weddenschap op een vol punt willen zetten. Echter; toen ik na een zet of 6 op het bord keek, zag ik Rob zwaar in de problemen. Klaarblijkelijk had hij een pionnetje in het centrum geslagen, maar dit bleek een truc van Gerben. Rob moest zijn loper en een pion geven om vroeg mat te voorkomen. Daarna streed Rob door voor wat hij waard was. Het duurde toch tot ongeveer 22:00 uur voordat Millingen de 1-0 mocht noteren.

Kort daarna was ik aan de beurt. Met wit aan bord 3 tegen Ton Huybregts kreeg ik een vrij (in)stabiele stelling. Na een lange rokade mijnerzijds zocht ik niet snel genoeg de aanval op en toen krijg ik deze over me heen. Na flink wat rekenwerk kwam ik tot de verkeerde conclusie. Namelijk; kwaliteit ‘terugofferen’. Aangezien ik de kwaliteit van mijn tegenstander nog niet had geslagen, omdat een dreigende aanval zou volgen, stond ik pardoes een volle toren achter. Hierna creëerde ik nog 1 dreiging, maar Ton kon dit gemakkelijk verdedigen en zette de 2-0 op het bord.

Een ommekeer was aanstaande! Bram zat aan bord 1 een geweldige partij te spelen tegen Bernd Schumacher. Kwam een kwaliteit voor en verder zag ik dat hij in het eindspel keurig rustig naar winst speelde, dit ondanks het feit dat zijn tegenstander nog 3 lichte stukken op het bord had staan: 2-1.

Bord 6 Maik liet in deze partij zien dat hij wel degelijk een leuke pot kan schaken! Hulde voor deze man. Hij profiteerde van het feit dat zijn tegenstander, voorzitter van de Millingse SV: René Severijnen, vroeg zijn eigen koningsstelling blootlegde door g4 op te spelen. Maik won een pion en daarna ook een stuk. Zijn tegenstander dacht een stuk terug te winnen, maar toen kon Maik met een geweldige loperzet ook een stuk terugpakken. Het enige gevaar kwam nog van een vrijpion van dhr. Severijnen. Deze mocht van Maik nog promoveren, om vervolgens van het bord gemept te worden. In het eindspel kon Maik nog iets sneller winst veilig stellen, maar de manier waarop dit gebeurde was ook ‘prima’ te noemen. 2-2 en de stand was weer in evenwicht.

Aan bord 5: onze eigen remise koning: Jerry. Hij vroeg mij of hij het remise aanbod van zijn tegenstander mocht aannemen. Zijn tegenstander, Ben IJsvelt, speelde op eeuwig-schaak en hoe graag ik ook wou dat Jerry zou winnen, ging dit realistisch gezien niet gebeuren: 2,5-2,5.

Kamran stond inmiddels ruim voor tegen Frank Unkrig, deze had, aan het einde van het middenspel een loper moeten geven om mat te voorkomen. Met beide dames nog op het bord probeerde de heer Unkrig om eeuwig schaak af te dwingen, maar Kamran kon handig gebruik maken van 2 vrijpionnen, zijn eigen dame en de overgebleven loper. In een hectische tijdnood fase werd er veel over het hoofd gezien. Kamran liet onder andere heel sportief de dame van zijn tegenstander op het bord terwijl deze er gewoon afgeslagen had kunnen worden na het wegnemen van 1 van de 2 doorgebroken pionnen. Kamran zocht naar mat in een hoekje, maar de koning had nog een vluchtveld. En toen probeerde Kamran ook nog zijn overgebleven pion even te promoveren, dit faalde doordat de tegenstander deze gewoon kon slaan met de dame ,dame ruil volgde en toen bleef er een loper tegen een pion staan. Remise: 3-3.

Jullie vice-teamcaptain,

Martijn Vlootman

 

 

 

7 maart 2016

 

Rotterdamse formule ?

 

toegevoegd toetan

 


Vrijdagavond mochten wij aantreden tegen de PION uit Groesbeek. In de competitie hadden we ze, met enig fortuin, verslagen met 3,5-4,5.
Wim Gielen mocht met wit tegen Wiely, uiteraard zet 1 f4.! Wiely heeft goede herinneringen aan f4, maar deze keer verloor hij vrij snel.
Marc stond ietwat beter, maar moest berustten in remise. De tegenstander van John R. had al een paar keer remise aangeboden, alvorens John het aanbod aannam.
Op bord 3 had ik een interessante wedstrijd, stond actiever mag zag geen directe winstkansen. Dan maar forceren en 'tod oder gladolen' (citaat Louis van Gaal). Verloor een pion, won deze weer terug en belandde in een eindspel met K+L+3 pionnen tegen K+P+3 pionnen. De loper bleek sterker dan het paard en won pardoes de partij 2-2.
Vluggeren! Met 3 snelschaakkampioenen in ons team, waren we vooraf hoopvol. Tegenwoordig is het vlugger 3 minuten + 2 sec per zet. 
Wiely nam revanche op Wim, Marc verloor, zelf won ik en John R. won nadat hij aardig wat hout achterstond.
We zijn weer een ronde verder!
We beginnen op Feyenoord te lijken, begin van de competitie uitstekend, tweede deel van de competitie waardeloos, maar wel door bekeren!
Kortom, verwacht een finaleplaats.

 

 

PION 2

 

1844

Elster Toren 1

1855

2

2

1.

Michel Auwens

1887

Marc Groenhuis

1947

½

½

2.

Arno Arents

1780

John Remmerts

1896

½

½

3.

Pieter Thissen

1854

John van Ginkel

1870

0

1

4.

Wim Gielen

1854

Wiely Martens

1707

1

0

John v G

 

24 februari 2016

 

Verslag UVS 4- Elster Toren 2: 7-1. De 2 Robben maakten er nog iets van tegen UVS maar “veul biezonders was het nie”.

 

Een dolle toren, dat waren we nadat we door UVS met 7-1 aan de kant waren gezet. Het wordt tijd voor een door de club te betalen trainingskamp ergens op Ibiza.

Hoe kwam het allemaal zo ver? Eric de Visser op bord 2 gaf al snel het voorbeeld. Hij kwam er eigenlijk niet aan te pas tegen de ook op papier veel sterkere Elwin Berlijn (1873 om 1716). Naast materieel voordeel was er een doorgebroken pion te bespeuren die zijn promotie echt wel door wilde drukken en na twee uur konden de stukken weer in de doos (1-0 voor UVS).

Aan bord vier wist Rob Nieuwboer zich staande te houden tegen Lambert Hofman. Toch een b4 speler dus iemand waar je u tegen zegt. In betere positie wikkelde Hofman verkeerd af. Hij stond daarna nog wel een paard tegen twee pionnen voor maar Rob had drie vrijpionnen. Fritz zei op dat moment nog wel dat Hofman 0,8 voor stond maar het zou toch heel lastig te spelen zijn en we heten niet allemaal Carlsen. Vandaar dat Lambert remise aanbood dat door Rob geaccepteerd werd:

1 1/2- 1/2.

Peter Bongers aan bord zes gaf zijn tegenstander de gelegenheid f5 op te spelen en daarmee de belangrijke loperlijn c1- h6 te openen. Nadat dit inderdaad gebeurde speelde Peter zijn paard de verkeerde kant op wat hem een stuk kostte en daarmee de partij (2 1/2-1/2).

Jan trapte in een openingstruuk en dat kwam hem op een duur stuk te staan. Desondanks knokte hij nog wel flink door en duurde de partij toch nog 45 zetten 3 1/2- 1/2).

Tom aan bord 1 kreeg op zijn 1.d4 een benoni tegen waarna de strijd zich richtte op zijn vrije pion. De tijd speelde een belangrijke rol in deze partij. Met nog een halve minuut op de klok koos Tom voor de verkeerde voortzetting. Dit kostte hem een stuk en daarmee later zijn partij (4 1/2- 1/2).

Jo speelde met wit het Blackmar Diemer gambiet, zij het met een iets omgekeerde zetvolgorde volgens mij: 1.d4-d5 en dan 2. Pc3 (i.p.v. e4) Pf6 3. e4 (i.p.v. 3. Pc3). Lekker aanvallend dat wel. Soms leek het alsof Jo teveel wisselde tussen aanval en verdediging daar waar hij consequent op de aanval door had moeten gaan. Dit gaf zijn tegenstander ruimte om de stelling dicht te timmeren en zich te ontwikkelen. Op het moment dat tegenstander Jos Claessens zich wel veilig achtte ging hij met de dame opstap. Jo liet dat voor wat het was en hakte met zijn dame in g6 met schaak. Dame pakken met pion h6 kon alleen op straffe van mat. Zijn tegenstander zet er een toren tussen en Jo denkt aan een lekker hapje. Hij hakt met zijn loper de toren. Op dat moment kon de dame echter wel gepakt worden, helaas want Jo stond erg goed (5-1/2- 1/2).

Henry (ik heb zijn partij niet echt gezien en ook alle andere partijen niet omdat ik te geconcentreerd was op mijn eigen partij en de ruimte zo klein was dat om de borden lopen nagenoeg onmogelijk was, dus ja, ik heb dit verslag gemaakt met de gegevens van de site van onze vrienden van UVS, min of meer een beetje gejat:)) stond volgens mij lange tijd wel goed tegen Wim de Jong. Door een foutieve voortzetting kwam hij daarna slecht te staan. Op de site staat dat Wim de Jong er zo van genoot dat hij het winstpunt zo lang mogelijk uitstelde. Hij zal het er wel moeilijk mee gehad hebben: 61/2-1/2. Mijn eigen partij tot slot. Ik speelde mijn beste OSBO partij tot nu toe denk ik. In eerste instantie moest ik ervoor kiezen of ik een paard op de zesde rij wilde plaatsen terwijl deze niet gedekt kon worden door een pion en op termijn door diverse stukken kon worden aangevallen terwijl het geen vluchtveld had. Ik koos ervoor dit te doen wat door Fritz met gejuich werd begroet. Nou ja gejuich: + 0,4. Hierna, dacht ik, open ik de g en de h lijnen (ondanks mijn korte rokade) omdat zwarts stukken zich op het paard zullen concentreren. Alweer raak volgens Fritz. Door mijn koningspionnen naar voren te gooien kreeg ik dus meer ruimte. Helaas niet genoeg om te winnen, wel om de hele wedstrijd het initiatief te hebben tegen Jasper van Dalen  (1838). Als 1734 spelertje niet slecht. Aardige anekdote: even dacht ik nog te kunnen winnen door een toren van hem te slaan. Ik stond echter schaak, had dat niet gezien, en je hoeft het niet meer te zeggen tegenwoordig (waar is het goede fatsoen gebleven?:)). Dat zorgde ervoor dat hij er twee minuten bij kreeg. Maar och, de stelling was zo duidelijk dat dit een remise niet in de weg stond ondanks mijn “tijdnood”.

 

Al met al niet best dus deze 7-1 nederlaag. De volgende match is tegen de Cirkel. Onze concurrenten in de degradatiestrijd. Belangrijk is het dat SMB gewonnen heeft van de Cirkel. Zo blijven we onze concurrenten nog een puntje voor. Bij winst op de Cirkel kunnen we ook dit jaar weer aan degradatie ontsnappen.

 

Einduitslag UVS 4 – De Elster Toren 2 : 7 – 1


 

Ro b4 Knuiman

 

 

OSBO competitie

22 februari 2016

Kasteel onneembaar.

Donderdag 18 februari mochten we thuis aantreden tegen Het Kasteel 3 uit Wijchen.

Slecht nieuws vooraf: Bram zou ons deze avond, niet voor het eerst dit seizoen ,weer eens in de steek laten en Jerry moest hem vervangen.
Na een goed half uur ben ik, als vervangend teamcaptain, voor het eerst de zaken die zich aan de 5 overige borden afspeelden maar eens gaan bekijken. Aan bord 1, Kamran; hij gaf als ik het allemaal juist gezien heb in zijn opening een pion in ruil voor spel, veel spel.
Aan bord 2 begon ik mijn eerste kleine dreiginkjes tegen Toine van Bergen (vorig jaar bezorgde hij me aan bord 5 mijn, onnodige, enige nederlaag van het OSBO seizoen) rond dit tijdstip alvast op te bouwen.
Aan bord 3, 4 en 5 mochten resp. Willem, Jerry en Rob met gelijkwaardige stellingen in de opening ook nog niet klagen. Aan bord 6 kreeg Maik het initiatief van zijn tegenstander, we zaten bij deze partij op zet 10 en ik had al een leuke combinatie gezien waarmee Maik de wedstrijd flink zijn kant op kon trekken, helaas koos Maik een mindere voortzetting. Vol vertrouwen het middenspel in met zijn allen!
We komen terug bij de wedstrijden na een goed uur;
Willem heeft helaas over het hoofd gezien dat zijn tegenstander de koningsvleugel kan lamleggen door een dubbelpion te creëren, Willem strijdt nog even door maar ziet het overgebleven paard van tegenstander Ohlenroth steeds sterker worden: 0-1.
Bord 6; Maik heeft voor mijn gevoel een tweede kans om initiatief om te zetten in een echte voorsprong laten liggen. Door de ietwat vreemde positie die zijn stukken nu innemen komt tegenstander Van Gelder de stelling van Maik binnen om de zaken om te draaien. Het doordrukken van de stukken tijdens deze aanval is Maik te machtig en ook hij moet de strijd staken, 0-2.
Onze 4 overgebleven belagers van Het Kasteel kunnen vanaf kwart voor 11 plots allemaal positieve dingen laten zien, waardoor de hoop op resultaat toch weer even toeneemt.
Rob is aan bord 5 de stelling van tegenstander Levink binnengedrongen, voor mijn gevoel had Rob één bepaalde zet iets eerder moeten spelen om de aanval doortastend te maken.  Als een ridder te paard de kans krijgt om zich terug te trekken, en de belager uit de omgeving te verjagen strandt de aanval van Rob. Levink begint aan een tegenaanval en zorgt uiteindelijk voor de 0-3.
Aan 4 dan door met Jerry. In de stenen muur die hij aan het metselen was ontstond een kleine aanvalsmogelijkheid. Jerry offert een kwaliteit en probeert de gerokeerde Koning van tegenstander Van Cuijk druk op te leggen. De aanval die Jerry op het bord zet houdt helaas geen winstmogelijkheden over (in elk geval in deze combinatie niet). En zo zat er, wat ik na het offer al vreesde, niet meer dan een remise in. 
En zo resteren er nog twee borden waarop de, al besliste strijd, toch nog werd voortgezet: Kamran was in het heetst van de strijd inmiddels een Elster Toren voor gekomen. En als je eenmaal een Toren van een Kasteel wegneemt, dan stort de rest vanzelf in. En na een wanhopig remise aanbod van Radder, zo geschiedde; 1,5-3,5.
In de laatste partij van de avond was ik in tijdnoodfase aanbeland. Ik had inmiddels een riante, aanvallende positie gecreëerd, waarin vele dreiginkjes verwerkt waren. Tegenstander Van Bergen drong ik uiteindelijk ook wat terug in zijn tijd. Ik vermoed dat het was omdat hij niet alles meer kon overzien, dat hij een paard in liet staan. Dit wist ik naar een eindspel af te wikkelen waarin mijn doorgebroken pionnen de eindoverwinning mochten opstrijken. Na een heetgebakerd potje schaak, haalde ik toch nog een persoonlijke revanche op Van Bergen en bleef de schade enigszins beperkt; 2,5-3,5.
In de uitwedstrijd tegen Millingen hebben we gelukkig weer een, op papier, iets sterker team tot onze beschikking. Dat er voor zal moeten zorgen dat we volgend jaar zeker zijn van 3e Klasse OSBO. Door een sterk staaltje competitievervalsing van een niet nader te noemen vereniging is helaas nog niets zeker…

(notitie: men heeft waarschijnlijk niet de competitiereglementen van de OSBO overtreden, doch er is sprake van zeer onsportief gedrag).
Jullie vervangende teamcaptain,
Martijn Vlootman

 

19 februari 2016

OSBO competitie

Opnieuw een grote nederlaag voor het eerste

 

Op 18 februari stond de thuiswedstrijd tegen Veenendaal 3 op het programma. “Maar ik beschouw dit als het eerste team van Veenendaal!” zei eerste bordspeler Henk Don over zijn manschappen. (Veenendaal komt in de Nederlandse competitie met de eerste twee teams uit in samenwerking met De Toren uit Arnhem, net zoiets als Vrijriant destijds, en naar ik nu begrijp is het sentiment vergelijkbaar…).

 

Bord 1                        John Remmers        -           Henk Don                             0-1

Bord 2                        Stefan Brouwers     -           Gunie du Chatinier            0-1

Bord 3                        Marc Groenhuis      -           Johan van de Brink            remise

Bord 4                        Martin Weijsenfeld  -           Gerard Bulthuis                   remise

Bord 5                        Hans Polman           -           Frans Suydendorp             remise

Bord 6                        John van Ginkel      -           Jan van Bodegraven          0-1

Bord 7                        Wiely Martens          -           Piet Anjema                         remise

Bord 8                        Eric Hartman            -           Pim Dik                                 0-1

 

Het werd dus 6-2 voor Veenendaal en op die uitslag viel niet veel aan te merken. Aan het vijfde bord speelde Hans Polman zijn wedstrijd snel naar een eindspel toe met pionnen en lichte stukken. Het werd remise. John Remmerts had de opening niet goed gespeeld en bleef daarna tevergeefs achter de feiten aanlopen. Zelf won ik een pion en ook nog een kwaliteit, de wedstrijd leek binnen maar in de slotfase verloor ik in een combinatie een volle toren en kon direct opgeven. Marc Groenhuis speelde een degelijke remise. John van Ginkel keek aan het einde van een moeilijk middenspel tegen een sterke Veenendaalse vrijpion aan die tot op de voorlaatste rij was doorgedrongen. Toen hij de promotie niet meer kon tegenhouden gaf hij op. Martin Weijsenfeld had maar weinig tijd op de klok toen zijn tegenstander heel slim remise bood. De stelling was er niet meer naar om door te vechten. Stefan Brouwers koos voor zijn slotoffensief de verkeerde aanvalslijn. Hij wou op de achterste rij mat geven maar zijn tegenstander had niet alleen het cruciale veld door een loper gedekt, maar had ook nog aan de andere kant met een pionnenvork torenwinst in petto.

 

En zo is 2016 hard op weg om een rampjaar te worden voor ons eerste! Geen enkele speler van Elst heeft dit kalenderjaar nog een wedstrijd gewonnen. Maar zoals in het rampjaar 1672 Willem III zich ongrijpbaar voor de troepen van de zonnekoning achter de waterlinie verschanste, zo eindigde ook de laatste wedstrijd aan bord 7. Wiely Martens stond in een toreneindspel een hele batterij vrijpionnen achter en vocht bijna uitzichtloos voor zijn laatste kans. Toen op gegeven moment de koning van Wiely in de hoek werd vastgehouden kon zijn toren alles doen en laten wat hij wou. Wiely bleef maar schaak geven en Piet Anjema kon de toren niet slaan op straffe van pat. Ik dacht dat dit soort dingen alleen in theorieboekjes van Hans Bohm stond. De amusementswaarde van de wedstrijd was groot, iedereen stond eromheen te kijken hoe dit af ging lopen. Ik heb het aantal schaaks niet bijgehouden maar het waren er zeker meer dan twintig. Alle ver opgemarcheerde vrijpionnen ten spijt restte de Veenendaler niets anders dan helemaal murw gedraaid met een gelijkspel genoegen te nemen.

 

Eric Hartman

teamleider

 

 

24 januari 2016

 

OSBO cup

Verslag ASV 5- Elster Toren 2

Gezien de rating was ASV natuurlijk duidelijk favoriet. Toch hebben we ze nog aardig tegengas gegeven. Eric de Visser kwam in zijn partij tegen Wouter Abrahamse (1947) een pion voor. Helaas volgde er hierna wel een koningsaanval. Een mooie combinatie besliste de wedstrijd 1-0. Peter Bongers zat in zijn partij tegen Sierd Huizinga volgens eigen zeggen “weer eens te klooien”. In de opening gaf hij een pion weg, later toen ik keek zag hij dat hij zware kwaliteit achterstond. Niet meer te stoppen dus: 2-0. Op dat moment waren de partijen van Jan Delhaye tegen Quirine Naber en die van mij (Rob Knuiman) tegen Jan van der Linde (1956) nog bezig. Jan stond twee pionnen voor. Zelf had ik een praktisch gelijkwaardige stand. In een toren loper eindspel was mijn probleem dat zijn loper iets actiever stond. Hierdoor kon ik niet voorkomen dat mijn tegenstander de open lijn voor zich opeiste en binnen kon komen. Dat was nog geen probleem als ik de torens maar niet geruild had. Ik dacht dor het ruilen van de torens remise te kunnen maken. Met ongelijke lopers kon mijn tegenstander echter met zijn koning naar mijn pionnen lopen en promotie van mijn pion tegenhouden. Ondanks de tijdnood zag hij dit: dus 3-0. Jan won zijn partij knap en gaf de eindstand daarmee een dragelijk aanzien: 3-1.

 

Wouter Abrahamse (1954)- Eric de Visser 1-0

Jan van der Linde (1962)- Rob Knuiman   1-0

Quitine Naber (1740)- Jan Delhaye            0-1

Sierd Huizinga(1805)- Peter Bongers        1-0

 

20 januari 2016

OSBO cup
De eerste ronde van de OSBO-cup hebben we ( ET1) overleefd. SMB 2 werd verslagen met 3-1.
Een degelijke overwinning; Marc en Stefan wonnen vlot hun partij, en dus namen de Johnnen weinig risico en in remise berustten.
John v G

17 januari 2016

Verslag SMB 3- Elster Toren 2   3,5-4,5

 

Oftewel: Aap zwijn(t)

 

De uitwedstrijd op 12 januari stond in het teken van (het ontlopen van) degradatie. We moesten winnen om boven de streep te komen. Dat gebeurde ook wel al was er een zekere mate van mazzel bij nodig waar je U tegen zegt. Maar daarover later.

Rob Nieuwboer had een prettige avond. Na een combinatie waarbij er niks bijzonders aan de hand leek maakte Rolf van Geel een blunder. Rob kon gebruik maken van een dubbele aanval: schaak plus hout waarbij hij een stuk cadeau kreeg. Kort daarna volgde het punt: 0-1.
Peter Bongers had naar eigen zegge een stand waarin niet zoveel aan de hand leek maar waarin hij onnodig een kwaliteit verspeelde.
Inmiddels had Jo een penning op de dame (voor de koning) van Jan Schillings. Zoiets is meestal goed voor een punt en ook Jo liet zich dit buitenkansje niet ontlopen: 1-2.
Eric de Visser opende tegen bekend wedstrijdleider Geurt Gijssen (die later nog een rol zou spelen) met het Benko gambiet. Het resulteerde in een gelijke stand. Gijssen bood remise aan in een gelijke stand met wat minder tijd op de klok. Dit werd door Eric geaccepteerd: 1,5-2,5.
Toen stond Jan al goed, hij had een pion meer die flink in de stelling drukte. Toen hij ook nog eens met een dubbele aanval een toren kon winnen was het gedaan: 1,5- 3,5.
Een stand die naar het leek het begin van het einde voor SMB zou inluiden. Hoe anders zou het gaan. Henry onze topscoorder van vorig jaar leek ook deze partij weer voor een punt te gaan zorgen. Hij stond lang erg goed doordat hij met zijn pionnen erg ver op kunnen rukken en actief stukken spel had terwijl zijn tegenstander zich bijna op de laatste rij moest verschuilen. Vanuit het niets trapte Henry echter in een penning wat hem zijn toren kostte en daarmee zijn partij: 2,5- 3,5.
Mijn  partij was een behoorlijke ramp. Ik speelde slecht, verblunderde een pion, daarna zelfs een stuk en ik had weinig hoop op iets. Mijn stand leek nergens op maar mijn tegenstander had zoveel tijd gebruikt in de Orang Oetan dat hij in tijdnood kwam. Op een gegeven moment zei hij dat ik elke zet direct moest noteren. Omdat ik niets anders kon dan een beetje op zijn zenuwen werken riep ik scheidsrechter Geurtsen erbij omdat dit niet waar was. Ik dacht: “een beetje scene trappen kan geen kwaad”. Na nog twee keer remise aangeboden te hebben wat door mijn tegenstander geweigerd werd (hij gaf aan: “de dood of de gladiolen”) mocht ik een stuk terug hebben van hem, hij liet zich nog meer in tijdnood komen wat ik bijzonder prettig vond. Ik probeerde psychisch nog wat zout in de wond te strooien door in zijn tijd de partij van mijn tegenstander Tom Derksen te gaan volgen (onder het mom, “ik heb tijd genoeg en jij niet”), wisselde nog een email adres uit met een voormalig jeugdlid van Variant om toch maar wat te doen te hebben in mijn zee van tijd en zag zijn tijd steeds meer slinken. Met nog 16 seconden op de vlag ging ik de partij van Tom weer verder volgen. In mijn hoofd telde ik de seconden van mijn tegenstander. Toen ik bij 0 was kon ik de bekende opmerking plaatsen:”je tijd is om”: 2,5- 4,5. De punten waren binnen! Mijn tegenstander voelde zich erg rot maar nam het wel sportief op. Onder het genot van een pilsje gaf hij aan het aan zichzelf te danken te hebben en dat hij mijn psychologische spelletjes wel kon begrijpen.
Nu  de winst binnen was was het wachten op Tom. Hij had voor de tijdnood van zijn tegenstander meer tijd, miste een directe winst, stond kwaliteit voor maar werd toch zoveel tot nadenken gedwongen dat hij door de vlag ging: 3,5- 4,5.
Nou ja, geen ramp, het zou raar zijn als we gingen klagen over de avond. Een avond die ons dus door een flinke mazzel overwinning boven de degradatiestreep bracht.

 

Rob Knuiman

 

 

16 januari  2016

Elster Toren 1 verliest van Rokade 1

 

Afgelopen week heeft Rokade afgetekend gewonnen van ons eerste team. Het werd 5,5-2,5.

 

Bord 1                        John Remmerts                              Erwin Swerink                                 remise

Bord 2                        Stefan Brouwers                             Menno Dorst                                    remise

Bord 3                        Marc Groenhuis                              Nick Mulder                                     remise

Bord 4                        Martin Weijsenfeld                         Marcel Leroi                                    0-1

Bord 5                        Hans Polman                                  Rob Stevens                                    remise

Bord 6                        John van Ginkel                             Robbie Gerhardus                          0-1

Bord 7                        Wiely Martens                                 Arent Luimes                                   0-1

Bord 8                        Eric Hartman                                   Maarten Marneth                            remise

 

Marc Groenhuis speelde, naar zijn zeggen, zijn beste partij van het seizoen tot dusver en dat resulteerde in een knappe remise tegen de sterkste speler van Rokade. John Remmerts behield na een hele moeilijke wedstrijd zijn ongeslagen status aan het eerste bord. Ook op bijna alle andere borden werd er op het scherpst van de snede gevochten en waren de krachtsverschillen klein. Maar het werd nooit een spannende wedstrijd, Rokade kwam voor en gaf de voorsprong niet meer weg.

 

Martin Weijsenfeld speelde in zijn opening te vroeg zijn f-pion op waarna zijn tegenstander het initiatief naar zich toe kon trekken. Het werd Rokade wel heel makkelijk gemaakt toen Martin door een paardenvork zijn dame kwijtraakte. Aan het zesde bord moest John van Ginkel het opnemen tegen Robbie Gerhardus, de slager van Rokade. John liet zijn loper insnoeren maar had met een stuk minder nog zeker kansen, toen hij ook nog een kwaliteit verloor was de strijd gestreden. Met deze achterstand kon er op geen enkel bord meer remise worden geaccepteerd. Eric Hartman raakte door een verkeerde afruil een pion kwijt en kon deze daarna alleen op een gekunstelde manier weer terugwinnen. Het resterende toreneindspel werd tot de laatste zet uitgespeeld maar eindigde in zetherhaling. De tomeloze vechtlust van Wiely Martens werd hem in de slotfase fataal toen zijn tegenstander hem mat kon geven. Hans Polman had al vroeg op de avond na een snelle afruilpartij in remise berust. En het was jammer dat Stefan Brouwers niet meedeed aan het gevecht door voor de derde keer van dit seizoen binnen de kortste keren een salonremise te spelen.

 

In de afgelopen vijf jaren was dit de derde keer dat we tegen hetzelfde team van Rokade hebben gespeeld. Hun team is, wellicht door hun jaar ervaring in de promotieklasse, behoorlijk gegroeid. Qua speelsterkte ontlopen we elkaar niet veel, maar voor een aantal van onze spelers kwam vooral hun bordopstelling als een verrassing.

 

Eric Hartman

teamleider

 

 

 

 

13 januari  2016

Quiz

En de winnaar is het team van……

Zo eindigde de al bijna traditionele nieuwjaarsschaakquiz met als grandioze organisator en presentator Sjoerd v R.

Maar voor het zover was vloeide er veel water door de Waal.

Uit 19 deelnemers werden 4 groepen samengesteld te weten B4, Lapschwanzen, Yellow Cats en Team 4. De master had de quiz in vier blokken geknipt. Een vragendeel, een raad het woord deel, een fotodeel en een schaakpuzzeldeel.

Het vragendeel was erg uitgebreid en toch wel moeilijk, vooral als je niet mag googelen. Voorbeeld: welke grootmeester werd door zijn collega’s De Zwarte Dood genoemd of wie maakte voor het eerst tijdens een wereldkampioenschap gebruik van secondanten en zo waren er nog veel meer. Waar haalt hij ze toch vandaan.?

Het raden deel was niet moeilijk maar gaf des te meer lol. Voorbeeld: hoe maakt John v G zijn team duidelijk zonder de betreffende woorden te noemen dat je Koningsaanval wilt horen of Najdorf. Zo moest Rob K. een naam van een oudclub lid uitbeelden, terwijl hij die goeie man niet eens kende.

Het fotodeel was een mengeling van acteurs en schakers herkennen en dat ging iedereen redelijk goed af. Ondertussen waren de hapjes en de drankjes er ook al en konden we met vette vingers aan de puzzels beginnen. Deze had Sjoerd uit een oud blad overgenomen.Man, wat waren die moeilijk, vooral de laatste twee. Mat in twee. Denken en denken maar geen oplossing maar wel steeds meer rumoer van de teamtafels. Sjoerd maakte een rondje langs de teams om te informeren hoe het ging, nou het ging niet, Daarop raadpleegde hij zijn mobieltje, hij wel, en riep “mannen stop er maar mee, mat in twee kan niet en ook de laatste opgave gaat niet.” Maar dat deerde uiteraard niemand, de stemming zat er behoorlijk in en de avond was voorbij gevlogen.

En toen kwam de uitslag van de quiz. Na veel plussen en  minnen kwam Lapschwanzen als het winnende team uit de bus, Martijn, Rob L, Hans, John vG en Jo konden de prijzen in ontvangst nemen. Zichtbaar blij was vooral John vG, want zijn rivaal John R, team B4, was na jaren eindelijk verslagen.

Sjoerd, bedankt voor al je werk.

 

Toetan